Trošenje kičmenog stuba

Trošenje kičmenog stuba nastaje tokom dužeg perioda. Proces trošenja često počinje u predelu međupršljenskog diska. Prenaprezanje i pozne godine su glavni uzroci trošenja pršljenskih segmenata.


Indikacija

Degenerativne promene kičme podrazumevaju izraženo trošenje i degradaciju strukture pršljenskih segmenata i njihove funkcije.

Uzroci

Uzroci uglavnom zavise od godina i drugih spoljašnjih činilaca. Primera radi, godine teškog fizičkog rada mogu dovesti do promena u kičmenom stubu koje liče na trošenje. Lične predispozicije, sportovi i njihov intenzitet, kao i pušenje i prekomerna težina, takođe utiču na trošenje. Tegobe mogu godinama postepeno da napreduju.

Dvadeset četiri pršljena koji čine ljudsku kičmu i međupršljenski diskovi između njih podeljeni su u tri oblasti: cervikalni deo kičme (7 pršljenskih tela), torakalni deo kičme (12 pršljenskih tela) i lumbalni deo kičme (5 pršljenskih tela). Pršljenski segment je najmanja funkcionalna jedinica kičmenog stuba. Sastoji se od međupršljenskih diskova i susednih pršljenskih tela, pripadajućih pršljenskih zglobova i odgovarajućih ligamentnih struktura. Četvrta oblast, krsna kost, sastoji se od segmenata koji su srasli u jednu kost.

Prvi znaci trošenja se obično javljaju u predelu međupršljenskih diskova. Pošto se međupršljenski disk ne snabdeva direktno iz sudova, već indirektno putem difuzije, njegovo održavanje zavisi od genetskih i drugih faktora. Stalno snabdevanje međupršljenskog diska hranjivim materijama može da se obustavi zbog prenaprezanja kičmenog stuba, recimo usled jakog fizičkog rada, neuravnoteženih sedećih aktivnosti, nepravilnog nošenja težine ili urođenog abnormalnog položaja. To umanjuje sposobnost međupršljenskog diska da zadrži vodu. Međupršljenski disk tako postaje tanji.

Kako se debljina međupršljenskog diska smanjuje, postepeno se razvija nestabilnost kičmenog stuba, pa i funkcija nerava može postati ograničena. Najpre telo pomaže sebi pokušavajući da stabilizuje kičmeni stub stvarajući više koštane mase u pršljenskim telima. To u mnogim slučajevima ne uspeva, a rezultat je trošenje malih pršljenskih zglobova. Te degenerativne promene, individualno ili u kombinaciji, dovode do bola i/ili gubitka funkcionalnosti segmenata u zahvaćenim oblastima.

Dijagnoza

Doktor dijagnostikuje degeneraciju kičmenog stuba posle detaljne istorije bolesti i ispitivanja, često uz pomoć metoda snimanja.

Simptomi

Simptomi degenerativnog kičmenog stuba često se razvijaju tokom dužeg perioda, i rezultiraju širenjem ili akutnim javljanjem bola. Pokretljivost leđa je ograničena i u pršljenskim zglobovima često dolazi do upalne reakcije. Mogu se javiti smetnje i u osetljivosti i/ili motornim funkcijama, što ponekad dovodi do parestezije i znakova paralize zato što su silazna nervna vlakna stešnjena. Ograničenja različitog stepena variraju od manjeg oštećenja finih motornih funkcija do kompletne flakcidne paralize određenih grupa mišića. U retkim slučajevima, oslabljena je kontrola mokraćne bešike i debelog creva.

Sa starenjem, pršljenski kanal može da se skupi usled dugogodišnjeg trošenja i zadebljavanja zglobova. Rezultat može biti nastanak osteofita i okoštavanja u predelu kičmenog stuba. To dovodi do stvrdnjavanja pršljenskih zglobova pošto se, usled trošenja, na zglobu stvara koštana masa.

Terapija

U zavisnosti od stepena ozbiljnosti, terapija je u početku konzervativna, uz fizioterapiju i ortoze. Često se koriste lekovi.

Operacija se uzima u obzir u slučaju motornog i senzornog otkazivanja.

Leđne ortoze se koriste i u konzervativnoj terapiji radi rasterećenja obolelih delova leđa i u postoperativnoj fazi.


Prikazani proizvodi su primeri opreme. Da li vam proizvod zaista odgovara i da li možete potpuno da iskoristite njegovu funkcionalnost zavisi od brojnih faktora. Između ostalog, vaše fizičko stanje, kondicija i detaljno medicinsko ispitivanje su presudni. Vaš doktor ili ortopedski tehničar će odlučiti koja vam oprema najviše odgovara. Rado ćemo vam pružiti podršku.


Srodni proizvodi